Nýir tímar

Í öllum skilningi þess orðs. Ný ríkisstjórn - ný vinna - ný framtíð. Það er svo sannarlega búið að vera nóg um að vera.

Hef ákveðið að gera ekki tilraun sem mig grunar að muni mistakast að ætla að halda áfram að blogga reglulega um e-ð sem skiptir máli. Þess í stað held ég áfram að skrifa reglulega á Deigluna og bendi þeim sem vilja lesa um hugleiðingar mínar og áhugaefni á www.deiglan.com

Um þetta er kosið í dag

 

x-D

 

Síðustu skrefin í baráttunni verða stigin í dag - mikið rosalega er þetta skemmtilegt :)

Treysti á þinn stuðning og bjarta framtíð fyrir okkur öll.

Um þetta er kosið á morgun

Við erum öll sammála um það hvar sem við stöndum í pólitík og hvort sem við höfum yfirhöfuð áhuga á henni eða ekki að vel sé búið að landsmönnum öllum. Að allir Íslendingar hafi aðgang að besta heilbrigðis- og menntakerfi í heimi, óháð stétt og stöðu. Við viljum öll að börnin okkar komist í góðan leikskóla og að foreldrar okkar og afar og ömmur fái þá umönnun sem þau eiga skilið. Að hér sé blómlegt menningar- og listalíf og að hæfileikar hvers og eins fái notið sín hvort sem þar um ræðir afburðarmanneskju í íþróttum eða andlegu atvgervi, öryrkja eða aldraða. Og síðast en ekki síst þá þykir okkur öllum vænt um landið okkar og náttúruna og viljum veg þess og virðingu sem mesta.

Við erum sammála um þetta allt, en okkur greinir nokkuð á um aðferðirnar til að ná þessum markmiðum. Sjálfstæðisflokkurinn hefur boðað og reynslan hefur sýnt og sannað að af þessu verður ekki nema hér sé traust efnhags- og atvinnuástand. Fólk verður að hafa vinnu, launþegar og fyrirtæki verða að vinna sér inn tekjur og skila hagnaði til að greiddur sé skattur í ríkissjóð. Skattinn notum við svo til að fjárfesta í þeim velferðar- og framfaramálum sem við erum öll sammála um.

Það er hins vegar margt sem greinir okkur að. Til að mynda eru ekki allir jafn umburðarlyndir og jákvæðir í garð þeirra útlendinga sem hingað koma til að sækja vinnu. Við erum ekki sammála um það í hve miklum mæli við eigum að nýta náttúruauðlindir okkar og hvar við eigum að draga mörkin á milli þess að nýta og njóta. Við erum ekki sammála um það í hvaða mæli pólitíkusar eiga að koma að rekstri fyrirtækja og stofnana. Við erum ekki á sama máli um hvernig við viljum búa að atvinnuvegunum og fyrirtækjunum í landinu – undirstöðu velferðarinnar. Við erum ekki sammála um hve mikla skatta á að leggja á heimilin og fyrirtækin í landinu.

Á morgun hefur þú valdið til þess að ákveða hver fær umboð og heimild til að reyna að ná þeim markmiðum sem við erum öll sammála um. Stjórnvöld leggja það í dóm þinn að meta hvort við höfum þokast nær þessum markmiðum á undanförnum 12 árum. Um þetta er kosið á morgun. Sjálfstæðisflokkurinn er stoltur af þeim árangri sem náðst hefur og leggur frammistöðu sína óhikað í dóm kjósenda og óskar eftir umboði til að halda áfram að takast á við þau úrlausnarefni sem bíða okkar til að ná þeim markmiðum sem við stefnum að.

enda eignast íslenskar konur einna flest börn í hinum vestræna heimi

Ég held að há fæðingartíðni og að það sé best að vera móðir á Íslandi hljóti að haldast í hendur við það að vel er búið að foreldrum og fjölskyldufólki hér á landi.

Það eru bara tvö lönd í Evrópu þar sem fæðingartíðni er hærri en hér, Tyrkland og Albanía. Ástæður þess að fæðingartíðni er há hér eru þó væntanlega nokkurs annars eðlis en þar.

Allir foreldrar vita að börnin þeirra munu fá pláss í leiksóla, munu fara í góðan grunnskóla, eiga kost á heilbrigðisþjónustu, góðri menntun og almennt bjartri framtíð.

Í Evrópu og Norður-Ameríku er staðan víðs vegar sú að annað foreldrið þarf að fara af vinnumarkaðnum til að hugsa um börnin eða foreldrarnir að vera það vel stæðir að geta ráðið einhvern til að hugsa um þau. Íslenskir foreldrar hafa hins vegar kost á því að blanda saman vinnu og fjölskyldulífi auk þess sem vel er búið að einstæðum foreldrum.

Sú staðreynd að það sé best að vera móðir á Íslandi og Íslendingar eru einna duglegastir vestrænna þjóða að eignast börn hlýtur að segja sína sögu um það að fólk vill eignast börn, getur það og er bjartsýnt um framtíð sína og barna sinna.

 

Best að vera móðir í Svíþjóð og á Íslandi

Kosningar í dag

Get ekki annað en vonað að Sarkozy vinni í Frakklandi í dag og að Frakka bíði betri og bjartari framtíð. Þeir verða þó að þora að taka erfiðar ákvarðanir og stíga efið skref sérstaklega í atvinnumálum og einföldun kerfisins. Eitt af því sem þó skyggir á Sarko er að hann er úr þeim flokki sem verið hefur við völd undanfarin ár, en lítið hefur breyst til batnaðar. Vona að varnaðarorð manna um að það hættulegasta við Sarkozy sé að hann muni gera það sem hann segist ætla að gera verði sönn og hann muni ekki láta mótmæla- og kröfugöngugleði landa sinna stjórna sér.

Áhugaverð fyrirsögnin hjá mbl í dag um þetta mál (sem mér tókst ekki að blogga beint á): Sego eða Sarko? Vinstri eða hægri? Vinna eða velferð? Held að spurningin geti aldrei verið "vinna eða velferð" - það er engin velferð án vinnu!

Bendi ykkur annars á nokkuð áhugaverða grein á blogginu hans Andra Heiðars í gær: www.andriheidar.blog.is um "dekurkynslóðina". Margt rétt í þessu hjá Andra, fólk á að vera meðvitað um umhverfi sitt og ekki að taka hlutunum sem sjálfsögðu, en hitt sem stjórnmálamenn munu alltaf berjast við er að það er fullkomlega eðlilegt að fólk geri alltaf meiri kröfur og þannig eiga hlutirnir að vera. Um leið og búið er að uppfylla eitt loforð þá kemur krafa um annað! Þegar einn draumur hefur ræst þá byrjar okkur að dreyma næsta - aðeins þannig verður stöðug framför.

 

Sprækur sem lækur

Nefndi það hérna um daginn að mér finnst merkilegt í þessari kosningabaráttu að heyra hvað aldraðir eru ánægðir með sinn hag. Svona miðað við umræðuna hélt ég að mun fleiri yrðu neikvæðir en jákvæðir. Upp til hópa eru þeir ánægðir bæði með aðstöðuna og starfsfólkið. En það má alltaf gera betur og sjálfstæðisflokkurinn hefur lagt töluverða áherslu á málefni eldri borgara í þessari kosningabaráttu og lagt sérstaka áherslu á eftirfarandi, sem á að koma þeim vel sem verst standa:

• Almennar skerðingar í almannatryggingakerfinu lækki úr tæpum 40% í 35% og að skerðingar vegna lífeyrisgreiðslna verði endurskoðaðar.
• Bæta kjör þeirra ellilífeyrisþega sem verst eru settir fjárhagslega með því að ríkissjóður tryggi ellilífeyrisþegum að lágmarki 25.000 kr. á mánuði úr lífeyrissjóði til hliðar við greiðslur frá Tryggingarstofnun ríkisins.
• Tryggja að eldri borgarar sem vilja og geta tekið virkan þátt í atvinnulífinu með því að tekjutenging launatekna 70 ára og eldri við lífeyri almannatrygginga verði að fullu afnumin.

Þá er full ástæða til að minna á það sem þegar hefur verið gert í málefnum eldri borgara; svo sem niðurfelling eignaskatts sem lengi vel var eitt helst baráttumál þeirra,  tekið var upp 300 þúsund króna frítekjumark á launatekjur og þegar hefur verið ákveðið að hækka lífeyri almannatrygginga og draga úr tekjuskerðingum og tengingu við tekjur maka.

Umræðan hitnar

Spurningar dagsins... ætla að vona að ég festist ekki í því næstu daga að standa í ritdeilum á blogginu en svör mín við spurningunum sem mér bárust í dag urðu bara það löng að það var eiginlega ekki annað hægt en að skella þeim í færslu:

Spurt var:

"Sæl Katrín Helga. Takk fyrir þetta tækifæri til að fá svar við spurningu sem ég hef reynt að fá en ekki tekist: Hversvegna vill Sjálfstæðisflokkurinn ekki hækka skattleysismörkin á launatekjur, miðað við þá verðbólguþróun sem orðið hefur síðan lög um skattleysismörk voru sett? Til vara, ef flokkurinn vill hækka skattleysismörkin.: Af hverju hafa þau ekki hækkað miðað við verðbólguþróun?  

Með kærri kveðju og fyrirfram þakklæti"

Sæll Viðar og takk fyrir spurninguna, ég vona að þetta svari spurningu þinni:

• Sjálfstæðisflokkurinn stóð fyrir því á þessu kjörtímabili að tengja persónuafsláttinn við verðlagsþróun.
• Skattleysismörk hafa hækkað um tæplega 32 þúsund krónur frá 1995 eða 54%. Á sama tíma hefur vísitala neysluverðs hækkað um 55%. Á valdatíma þessarar ríkisstjórnar hafa skattleysismörk og verðlagsþróun því nánast algjörlega haldist í hendur.
• Skattleysismörk eru núna um 90 þúsund krónur en voru 79 þúsund síðasta sumar, það er hækkun upp á 14%.

Það eru ýmsar fleiri leiðir til að bæta kjör manna heldur en bara að hækka persónuafslátt og óeðlilegt að horfa á það sem einu raunhæfu leiðina. Ríkisstjórn undir forystu sjálfstæðisflokksins hefur staðið fyrir stórfelldum skattalækkunum til hagsbóta fyrir almenning allan: lækkun tekjuskatts um 3%, hækkun persónuaflsátts og tengingu við verðlagsþróun, niðurfellingu eignarskatts, niðurfellingu sérstaks tekjuskatts, einföldun og stórkostlega lækkun erfðarfjárskatts og síðast en ekki síst mikla lækkun virðisaukskatts á matvæli og þjónustu og niðurfellingu tolla og vörugjalda. Sannasta sagna, þá held ég að það væri erfitt að gera mikið betur í þessum málum en gert var á síðasta kjörtímabili.  

Mikilvægasti þátturinn í þessu öllu er þó að síðan 1994 hefur kaupmáttur ráðstöfunartekna hækkað um 73%.  

Og þetta er á sama tíma og skuldir ríkissjóðs hafa verið greiddar niður, ríkissjóður er rekinn með meiri afgangi en dæmi eru um og enginn afsláttur hefur verið gefinn í velferðar- og menntamálum.  

Þá að spurningunni um biðlistana.

Spurt var:

"ég skora á þig að svara því hvað sé svona gott við flokk sem bíður fárveiku fólki upp á endalausa biðlista 3145 manns á LSH og þar af 170 börn bíða eftir fyrstu komu á göngudeild BUGL og þar er biðtími allt að eitt og hálft ár."

Sæl Bryndís og takk fyrir spurninguna sömuleiðis;  

ég held að þessi umræða sé öll á nokkuð undarlegum nótum. Það er ekki lengra síðan en í janúar að Eydís Sveinbjarnardóttir, sviðsstjóri á geðdeild LSH og frambjóðandi samfylkingarinnar ritaði grein í Morgunblaðið þar sem fjallað var sérstaklega um áform stjórnvalda um byggingu nýrrar álmu fyrir BUGL og stóraukin fjárframlög. Búist er við því að taka fyrsta áfanga hennar í notkun á næsta ári. Þessi mál eru því í ákveðnum farvegi og ekki rétt að halda því fram að þessum málefnum sé ekki sinnt þó alltaf megi gera betur.   

Fjárframlög til heilbrigðismála hér á landi eru með því allra hæsta sem gerist í hinum vestræna heimi. Opinber útgjöld til heilbrigðismála sem hlutfall af landsframleiðslu eru þau hæstu hér á landi af OECD ríkjunum og útgjöld á hvern íbúa þau fimmtu hæstu. Það er því ekki hægt að saka stjórnvöld um að sinna ekki þessum málaflokki eða skilja hann á nokkurn hátt eftir í góðærinu. Þá er rétt að halda því til haga að á fjárlögum fyrir árið 2007 eru framlög til Landspítalans hækkuð um rúmlega 8% frá árinu áður og nema yfir 30 milljörðum króna. Það er svo á forræði spítalans hvernig þeim fjármunum er varið innan veggja spítalans og kannski er eitthvað sem þarf að endurskoða þar (þekki það bara ekki nóg og vel). Þá var einum milljarði af söluandvirði Símans varið til uppbyggingar á búsetuúrræðum fyrir geðfatlaða. 

Það er enginn pólitískur ágreiningur um það að allir eigi rétt á góðri heilbrigðisþjónustu. Og ég tel að almennt og í yfirgnæfandi meirihluta tilvika sé ekki yfir neinu að kvarta varðandi heilbrigðisþjónustuna og þau úrræði sem boðið er upp á. Ég held satt best að segja að það séu miklar ýkjur og hluti af pólitískum áróðri að segja að „fárveiku“ fólki sé hér á landi boðið upp á endalausa biðlista.

Það að flöskuhálsar hafi myndast á einhverjum stöðum í kerfinu er mál sem þarf að taka á og ég ætla ekki að deila við neinn um mikilvægi þess. Ég vona bara að sjálfstæðisflokkurinn fái tækifæri til þess að taka á heilbrigðismálunum á næsta kjörtímabili.   

Verð annars að benda ykkur á góða grein eftir Þórlind Kjartansson um þessi mál og þessa umræðu á www.deiglan.com í dag þar sem einnig er komið inn á umræðuna um hjúkrunarrými fyrir aldraða.

 

Sannfæring Kjartans

Er þessa dagana að sannfæra landsmenn um það að sjálfstæðisflokkurinn sé besti kosturinn í komandi kosningum, fyrir hvert og eitt okkar sem einstaklinga og fyrir þjóðina sem heild.

Ég hef fengið fjölda spurninga og rætt um fjölda hluta við fólk út um allan bæ. Það er eiginlega vonlaust að segja að það sé eitthvað eitt umfram annað sem landsmenn hafa áhyggjur af (sem er gott). Af þeim öldruðu sem ég hef hitt (sem eru ófáir) þá verð ég að segja að jákvæð afstaða þeirra til allra mála og ekki síst aðbúnaðs þeirra hefur komið mér skemmtilega á óvart í þeirri neikvæðu umræðu sem einkennt hefur þennan málaflokk undanfarna mánuði.

Kjartan félagi minn er einn þeirra sem ég reyni núna markvisst að sannfæra um ágæti xD. Kjartan sendi mér 12 ítarlegar spurningar (sem ég held að hafi sumar verið að láni frá vinstri grænum). Ég sendi honum ítarleg svör og voru þetta allt í allt 6 blaðsíður. Læt hér til gamans fylgja eina spurningu og svör við henni (ætli fleiri komi ekki í vikunni).

Svo er bara að bíða og sjá hvort Kjartan sannfærist.

SPURNING: Launa- og lífskjaramunur hefur aukist hér á landi og fjarlægjumst
við Norðurlöndin í þeim málum. Fámennur hópur einstaklinga hefur
eignast mikið af eignum og jafnvel skráð þær erlendis til þess að
þurfa ekki að borga skatt af þeim á Íslandi. T.d. er 60% af hlutafé
Landsbankans skráð erlendis og 70% af hlutafé Straums
Fjárfestingarbanka. SVAR: Í tíð þessarar ríkisstjórnar höfum við upplifað mesta hagvaxtarskeið í sögunni með aukningu í kaupmætti og lífsgæðum. 2. sæti á lífsgæðalista SÞ segir sitt! Þótt slíkum uppgangi fylgi að tekjubilið aukist er jöfnuður mun meiri hér en í Evrópu.  Svo dæmi séu tekin þá er samkvæmt Hagstofunni bara ein þjóð í Evrópu sem er með lægra lágtekjuhlutfall en Íslendingar, tvær með sama en 27 þjóðir með hærra. Lágtekjuhlutfall er hlutfall þeirra sem eru undir lágtekjumörkum en þau eru skilgreind sem 102 þús í ráðstöfunartekjur fyrir einstakling og 215 þús fyrir fullorðna með 2 börn. Þá eru 3 þjóðir með lægri Gini stuðul og 27 þjóðir með hærri!  Mér er enn og aftur fyrirmunað að skilja hvernig hægt er að gera mikið betur en að vera í efstu sætum á öllum alþjóðlegum stöðlum um jöfnuð!  Þá felst jöfnuðurinn að mínu mati í því að menn hafi jöfn tækifæri. Ég og þú erum ekkert verr sett þótt Björgólfur eða einhver annar græði skvilljónir (þvert á móti erum við betur sett því hann borgar af þeim skatta hér á landi).  Þó menn kjósi að skrá eignarhluta sína í fyrirtækjum erlendis þá eru þessi félög starfandi hér á landi og greiða skatta af hagnaði (18%) hér á landi auk þess sem allur arður greiddur út úr slíkum félögum er auk þess skattlagður um 10%. Skatttekjur af hagnaði bankanna hefur á undanförnum árum verið það miklar að þær standa undir rekstri menntakerfisins. Þetta er fyrir utan þann skatt sem greiddur er af tekjum allra þeirra einstaklinga sem þarna vinna! Þá bendi ég aftur á þau 1000 störf sem skapast hafa í fjármálageiranum á undanförnum árum.

 

Ísland - best í heimi

Er ekki bara nafn á skemmtilegu leikriti heldur raunhæft markmið, raunhæft markmið fyrir næstu eina til tvær ríkisstjórnir. Staða Íslands í efnhags- og atvinnumálum, grunndvallarstoðum hvers samfélags, er þannig að við getum raunverulega stefnt að því að verða best í heimi.   

Hér á að vera besta grunnmenntakerfi í heimi, besta heilbrigðiskerfi í heimi, mesti kaupmáttur, hæsti meðalaldur, lægsta glæpatíðni, hæsta menntunarstig og síðast en ekki síst mesta hamingja. Ísland er nú í öðru sæti á lífskjaralista sameinuðu þjóðanna (the Human Development Index) sem mælir lífslíkur, lestrarkunnáttu, menntun og lífskjör alls staðar í heiminum.  

Grunnurinn að því að verða best í heimi hefur nú þegar verið lagður en næsta stóra skref mun verða byggt á menntun, vísindum og rannsóknum.   

Gríðarlega vel menntuð þjóð á að geta staðið undir öðru eins hagvaxtarskeiði á næstu áratugum og við höfum séð á síðastliðnum áratug.  

Við vitum það öll hvílík forréttindi það væru ef persónulega hvert og eitt okkar ætti möguleika á því að vera „best í heimi“ í einhverju. Saman sem þjóð er þetta hins vegar raunverulegur möguleiki og við eigum ekki að sætta okkur við neitt minna. Næsta skref yrði svo að vera í leiðandi forystuhlutverki á heimsvísu með kerfið okkar að vopni og með þá von í brjósti að það gæti nýst fleiri þjóðum til að komast nær okkur í lífskjörum.

 Annars er þetta blogg stytt útgáfa af pistli dagsins á Deiglunni www.deiglan.com    

Fréttaspjall

Það hefur nokkrum sinnum komið fyrir að ég þekki eitthvað mál sem er í fréttum betur en flestir (þá yfirleitt vegna þess að ég hef komið að því í vinnunni). Það sem hefur alltaf komið mér á óvart í þessum tilvikum er að mér finnst fréttin vera alveg ga ga og engan veginn lýsa málinu rétt. Í nokkra daga á eftir hef ég svo alltaf tekið fréttunum með gríðarlegum fyrirvara, en gleymi því svo yfirleitt smátt og smátt aftur! Að sjálfsögðu er ekki hægt að skýra allar fréttir út í hörgul og stutt frétt um flókið mál hlýtur alltaf að koma skringilega út - það er eðlilegt. En það er hollt að hafa þetta í huga.

Þetta rifjaðist upp fyrir mér vegna fréttar stöðvar 2 í gærkvöldi um að svikin loforð stjórnvalda væru rót vandans í málefnum geðfatlaðra! Þess var hins vegar ekki getið að sviðsstjóri geðdeildar Landspítala sem rætt var við í fréttinni er frambjóðandi Samfylkingarinnar í Reykjavík norður!

Bara svona til að minna okkur á að taka fréttunum með ákveðnum fyrirvara, þó við getum því miður hvert og eitt ekki alltaf vitað hvað er satt og logið, ýkt og skreytt!